ondanks het mooie weer geen enkele hommel om te profiteren van de vroege nectar.
Tien jaar geleden was dat anders. Toen werden de vroege crocussen en sneeuwklokkjes werkelijke overvallen door honderden bijen, vele hommels en een enkele dagpauwoog.
Maar nu is het leeg. De bijen kunnen zich niet meer handhaven, nu bloeiende weilanden plaats moesten maken voor kale akkers, waar niets van waarde voor insecten in bloeit.
En hommels? Bijna verdwenen omdat de nestgelegenheid ieder jaar grondig op de kop wordt gezet.
Om over de dagpauwoog en de kleine vos al helemaal niet meer te praten.
De weelderig groeiende brandnetels, basisvoedsel voor de rupsen van beide soorten, zijn zo sterk door de overmaat aan voedingsstoffen dat geen rups er nog op kan overleven.

In de jaren zestig van de twintigste eeuw schreef Rachel Carson haar beroemde (of moet ik tegenwoodig zeggen beruchte?) boek DODE LENTE.
Krijgt ze dan toch gelijk en maken wij mensen er zo'n rommeltje van?